11 maanden Juliette is werkelijkheid!

Ik denk dat ik wel kan zeggen dat de voorbije maand één was waar Juliette ongelofelijk veel is gegroeid in haar kunnen en doen. Zo heeft ze leren tijgeren en kruipen, klapt ze in haar handjes, kan ze op een loopfietsje en in haar loopkar rijden en doet ze niets liever als de hele tijd stappen aan de hand.

Over dat kruipen heb ik me dan zo’n zorgen gemaakt en nu doet ze alsof ze nooit anders heeft geweten. Gek hoe een kind toch kan evolueren he en zo zie je maar, alles op zijn tijd! Nu lijkt het voor mij ook helemaal niet meer belangrijk dat ze zo laat kroop. Nee, nu zit ik weer aan de volgende issue: wanneer zal Juliette stappen? Waarom zet iedereen daar toch zo veel druk achter. De eerste vraag die ik nu krijg als we mensen tegen komen die we al even niet hebben gezien: ‘En, begint ze al te stappen?’ Nu heb ik er nog niet al te veel stress voor want ze kan al haar stapbeweging en ze wil niet liever als heel de tijd op haar twee voeten staan maar toch, het is behoorlijk stresserend. En ik zou willen dat ik het kon loslaten, maar hé, ik ben ook maar een mens hé!

Mijn favoriete momentjes met Juliette zijn tegenwoordig de ochtenden. Zo leuk om ze wakker te maken en dan meteen een lach op haar gezicht te zien. Als we dan nog even in bed kunnen soezen is het ook echt dolle pret. Met glinsterende oogjes kijkt ze me dan aan en komt ze echt troetelen bij mama. Zalig! Ook maakt dan al eens een fopje door te doen alsof ze me een knuffel komt geven maar dan draait ze snel weg en begint ze te lachen. Heerlijk dat kind!! Wat Juliette haar favoriete ding om te doen is voor het moment is nog altijd in het water plonsen, we zitten echt met een klein waterratje. Het is dan ook vaak een heel concert als ze eruit moet. Ook meefietsen in de fietsstoel vindt ze fantastisch maar daarover binnenkort meer.

fullsizeoutput_1166

Ook deze maand hebben we weer wat zorgen gehad, zo moesten we weer aan de aerosol en heeft ze een klein buikgriepje gehad. In de crèche wist de juf mij ook te vertellen dat haar ene oogje soms niet gelijk draait met haar ander oog. Ik had het ook al wel eens opgemerkt maar dacht dat dat iets was wat nog wel vanzelf weg zou gaan. Maar we moesten het toch maar eens laten nakijken. Ik heb een afspraak met de kinderoogarts gemaakt en we mogen in oktober, ja, je leest het goed, oktober, pas komen. Tot die tijd heb ik weeral iets extra om mij zorgen over te maken. En een jonge moeder heeft nog niet genoeg zorgen…zucht.

Maar niets houdt ons tegen van dat klein wonder doodgraag te zien en dat doen we volop! En volgende maand gaan we ons vooral bezig houden met de verjaardag van onze kleine spruit want we willen dat het er één wordt om nooit te vergeten! We kijken er dus echt al naar uit!

fullsizeoutput_1167

liefs,

 

Geef een reactie